Czy tarasy kompozytowe są wodoodporne?

Krótka odpowiedź brzmi: to zależy od rodzaju taras kompozytowy . Nie wszystkie deski kompozytowe są równie wodoodporne, a to rozróżnienie ma ogromne znaczenie dla długoterminowej wydajności. Współwytłaczane deski kompozytowe — w których ochronna powłoka polimerowa całkowicie otacza rdzeń kompozytowy drewno-plastik — są skutecznie wodoodporne i wytrzymują absorpcję wody w tempie tak niskim jak mniej niż 0,5% wagowo po dłuższym zanurzeniu. Z kolei stiardowy taras z WPC (kompozytu drewna i tworzywa sztucznego) bez osłony jest wysoce wodoodporny, ale nie w pełni wodoodporny: pochłania znacznie mniej wody niż naturalne drewno, ale nadal umożliwia pewne wnikanie wilgoci, szczególnie przez przycięte końce i otwory na mocowania.

Zrozumienie różnicy między „wodoodpornym”, „wodoodpornym” i „odpornym na wilgoć” oraz tego, do której kategorii należy każdy rodzaj tarasu kompozytowego, jest niezbędne do dokonania właściwego wyboru w przypadku basenów, doków, balkonów i innych wilgotnych środowisk. W tym artykule wyjaśniono naukowe podstawy wodoodporności tarasów kompozytowych, porównano trzy główne typy produktów i przedstawiono dane umożliwiające wybór odpowiedniego produktu do danego zastosowania.

Co właściwie oznacza „wodoodporność” w przypadku materiałów tarasowych

W kontekście tarasów zewnętrznych często stosuje się trzy terminy – często zamiennie, ale błędnie – do opisania parametrów wody:

• Wodoodporny: Materiał nie pozwala wodzie przeniknąć przez jego powierzchnię lub rdzeń w normalnych warunkach narażenia. Woda perli się i spływa zamiast być wchłaniana. Prawdziwa hydroizolacja wymaga albo nieporowatego materiału (takiego jak PCV), albo całkowicie uszczelnionej, ciągłej powłoki powierzchniowej, która zapobiega wnikaniu wilgoci.
• Wodoodporny: Materiał jest znacznie lepiej odporny na wchłanianie wody niż nieobrobione alternatywy, ale nie jest całkowicie nieprzepuszczalny. Z biegiem czasu część wilgoci może zostać wchłonięta, szczególnie przez odsłonięte przycięte końce, przebicia elementów złącznych lub zadrapania powierzchni. Jest to dokładny opis większości standardowych desek kompozytowych WPC.
• Odporny na wilgoć: Materiał toleruje narażenie na wilgotne warunki bez znaczącej degradacji, pęcznienia lub rozwoju pleśni. Jest to minimalny standard wymagany dla każdego produktu na tarasie zewnętrznym i spełniany jest przez wszystkie typy tarasów kompozytowych wysokiej jakości.

Dla porównania, taras z naturalnego drewna liściastego łatwo wchłania wodę – niezabezpieczone drewno może to zrobić 20–30% własnej masy w wodzie po zamoczeniu prowadzi do pęcznienia, wypaczania, rozszczepiania i przyspieszonego rozkładu. Nawet drewno poddane obróbce ciśnieniowej umożliwia znaczne wnikanie wilgoci, gdy ochronna warstwa chemiczna zostanie naruszona przez warunki atmosferyczne lub cięcie. Przewaga wodoodporności tarasów kompozytowych nad drewnianymi jest realna i znacząca — pytanie brzmi po prostu, jak wodoodporne są różne produkty kompozytowe względem siebie.

Trzy rodzaje tarasów kompozytowych i ich wodoodporność

Deski kompozytowe produkowane są w trzech podstawowych konfiguracjach, z których każda oferuje inny poziom wodoodporności:

Deski tarasowe WPC (kompozyt drewna i tworzywa sztucznego).

Standardowe deski tarasowe WPC produkowane są metodą mieszania włókno drzewne (zwykle 50–60%) z polimerem termoplastycznym (polietylen, polipropylen lub PCV) i wytłaczanie mieszaniny w profile płytowe. Plastikowe spoiwo pokrywa i wiąże cząstki drewna, radykalnie zmniejszając, ale nie eliminując, zdolność płyty do wchłaniania wody. W laboratoryjnych testach zanurzeniowych wysokiej jakości deski tarasowe WPC zazwyczaj pochłaniają 3–8% swojej masy w wodzie po 24 godzinach zanurzenia w porównaniu z 20–30% w przypadku drewna nieimpregnowanego. Podstawowa wrażliwość standardowego WPC występuje na przyciętych końcach, gdzie włókna drewna są bezpośrednio odsłonięte, oraz na otworach na elementy mocujące, gdzie wiercenie lub wkręcanie powoduje przerwanie plastikowej warstwy powierzchniowej.

W przypadku większości zastosowań zewnętrznych w budynkach mieszkalnych — patio, tarasów ogrodowych, balkonów — standardowa wodoodporność WPC jest więcej niż wystarczająca. Jednakże w środowiskach mających bezpośredni kontakt z wodą, takich jak otoczenie basenów, doki i instalacje portów komercyjnych, preferowane są poniższe bardziej wodoodporne opcje.

Taras kompozytowy tłoczony 3D

Tłoczone deski kompozytowe 3D wykorzystują ten sam rdzeń WPC, co standardowe deski, ale nanoszą trójwymiarową teksturę powierzchni w procesie wytłaczania podczas produkcji. Tworzy to realistyczny wygląd słojów drewna z ulepszonymi szczegółami powierzchni. Proces wytłaczania lekko zagęszcza warstwę wierzchnią i może poprawić odprowadzanie wody powierzchniowej w porównaniu z płaską powierzchnią WPC, ale wodoodporność jest zasadniczo podobna do standardowej WPC – znacznie lepsza niż drewno, ale nie w pełni wodoodporna. Tekstura 3D wpływa również na czyszczenie: rowki wytłoczonego wzoru mogą łatwiej zbierać zanieczyszczenia niż gładka powierzchnia, chociaż sam materiał pozostaje odporny na plamy.

Współwytłaczany (zamknięty) taras kompozytowy

Współwytłaczane deski kompozytowe zapewniają najwyższy poziom ochrony przed wodą dostępny w technologii tarasów kompozytowych. W procesie współwytłaczania rdzeń WPC jest jednocześnie owijany podczas wytłaczania ciągłą, w pełni związaną powłoką zewnętrzną z czysty polietylen o dużej gęstości (HDPE), polipropylen lub ASA (akrylonitrylo-styrenowo-akrylanowy) . Ta powłoka — zazwyczaj Grubość 0,5–2,0 mm — całkowicie otacza rdzeń drewniano-plastikowy ze wszystkich czterech stron, tworząc fizyczną barierę, która w ogóle zapobiega przedostawaniu się wody do zawartości włókien drzewnych.

Badania absorpcji wody na wysokiej jakości współwytłaczanych tarasach kompozytowych wykazały współczynniki wchłaniania: mniej niż 0,5–1,5% po 24-godzinnym zanurzeniu — porównywalne z litym PCV i znacznie niższe niż w przypadku standardowego WPC lub naturalnego drewna. Współwytłaczana skorupa zapewnia również doskonałą odporność na plamienie, blaknięcie, pleśń i zarysowania powierzchni w porównaniu z niezabezpieczonym WPC, co czyni go preferowanym wyborem do wymagających zastosowań, w tym otoczenie basenów, tarasy nadbrzeżne, komercyjne obiekty hotelarskie i przystanie .

Porównanie absorpcji wody: tarasy kompozytowe a inne materiały

Poniższa tabela porównuje wchłanianie wody przez rodzaje tarasów kompozytowych z alternatywnymi rozwiązaniami z naturalnego drewna i PCV, w oparciu o standardowe dane z testów zanurzeniowych:

Dane potwierdzają, że nawet standardowe deski tarasowe z kompozytu WPC przewyższają wszystkie alternatywne rozwiązania drewniane pod względem wodoodporności, podczas gdy współwytłaczany kompozyt zbliża się do parametrów litego PCV – z tą znaczącą zaletą, że zapewnia estetykę naturalnego drewna, której PCV nie jest w stanie w przekonujący sposób odtworzyć.

Dlaczego wodoodporność ma znaczenie: rzeczywiste konsekwencje wnikania wilgoci

Zrozumienie, dlaczego wodoodporność jest kluczową cechą tarasu – a nie tylko cechą marketingową – wymaga zbadania, co dzieje się z materiałami tarasowymi, gdy pochłaniają one wilgoć wielokrotnie przez lata ekspozycji na zewnątrz:

Obrzęk i niestabilność wymiarowa

Kiedy włókna drewna w płycie kompozytowej wchłaniają wodę, rozszerzają się. Kiedy wyschną, kurczą się. Powoduje to powtarzające się cykle na mokro i na sucho w różnych porach roku skumulowana zmiana wymiarów i wypaczenie płyty . Wysokiej jakości deski tarasowe zostały opracowane tak, aby zminimalizować ten efekt: płyty WPC zazwyczaj wykazują współczynnik rozszerzalności liniowej wynoszący 0,3–0,8 mm na metr przy zmianie temperatury o 10°C w połączeniu z obiegiem wilgoci w porównaniu z litym drewnem, które w wilgotnych warunkach może pęcznieć lub kurczyć się o kilka milimetrów na szerokość deski. Płyty współwytłaczane z powłoką blokującą wilgoć wykazują jeszcze mniejsze ruchy wymiarowe.

Rozwój pleśni, pleśni i grzybów

Pleśń i pleśń wymagają trzech warunków do rozwoju: wilgoci, materiału organicznego i ciepła. Standardowe płyty kompozytowe WPC zawierają włókno drzewne – materiał organiczny – więc jeśli wilgoć dotrze do rdzenia, teoretycznie możliwy jest rozwój pleśni, choć znacznie mniej prawdopodobny niż w przypadku drewna. W praktyce plastikowe spoiwo zawarte w WPC radykalnie zmniejsza dostępność włókna drzewnego jako źródła składników odżywczych. Pleśń powierzchniowa (porost na górze deski, a nie w niej) jest częstszym problemem szczególnie w zacienionych lub stale wilgotnych miejscach i można temu zaradzić poprzez czyszczenie powierzchni, a nie wskazanie degradacji materiału. Płyty współwytłaczane, w których drewniany rdzeń jest uszczelniony za plastikową powłoką, zasadniczo eliminują to ryzyko.

Integralność strukturalna w czasie

Powtarzający się obieg wilgoci stopniowo powoduje degradację włókien drzewnych w standardowych płytach WPC, zmniejszając wytrzymałość na zginanie i sztywność płyty na przestrzeni wielu lat. Z tego powodu producenci tarasów kompozytowych określają tabele rozpiętości pokładów z konserwatywnymi ograniczeniami rozpiętości – zazwyczaj Maksymalny rozstaw legarów 400–500 mm do tarasów kompozytowych w budynkach mieszkalnych — co powoduje pewne pogorszenie parametrów konstrukcyjnych w całym okresie użytkowania produktu. Płyty współwytłaczane utrzymują parametry strukturalne w sposób bardziej spójny, ponieważ wilgoć nie może dotrzeć do rdzenia, aby zainicjować degradację włókien drzewnych.

Barwienie z materii organicznej

Powierzchnia pochłaniająca wilgoć jest również bardziej podatna na plamienie garbnikami z liści, rozwój glonów w wilgotnych warunkach oraz przenikanie rozlanych potraw i napojów. Powierzchnie, które odpychają wodę, odpychają także większość środków plamiących. Płyty kompozytowe współwytłaczane z powierzchnią z gęstego polimeru są odporne na plamy na bardzo szeroką gamę substancji – w tym kawę, wino, ocet, sos, czerwony tusz, szminkę, lakier do paznokci i pastę do butów – ponieważ substancje te nie mogą przeniknąć przez nieporowatą warstwę wierzchnią i można je wytrzeć przed wyschnięciem. Nieco bardziej porowata powierzchnia standardowego WPC może wymagać szybszego czyszczenia, aby zapobiec plamom.

Jak konstrukcja tarasu kompozytowego zapewnia wodoodporność

Wodoodporności tarasów kompozytowych nie osiąga się poprzez obróbkę powierzchni ani powłoki nakładane po wyprodukowaniu – jest ona wbudowana w skład materiału i sam proces produkcyjny. Jest to zasadnicza różnica w porównaniu z drewnem, gdzie wodoodporność zależy wyłącznie od uszczelniaczy powierzchniowych, które zużywają się i wymagają okresowego ponownego nakładania.

Skład materiału w WPC

W deskach tarasowych WPC cząstki włókien drzewnych są dokładnie powlekane i zamykane w termoplastycznej matrycy polimerowej podczas wytłaczania. The stosunek polimeru do włókien drzewnych znacząco wpływa na wodoodporność: płyty z większą zawartością polimeru (40-50% wagowo polimeru) pochłaniają mniej wody niż deski z większą zawartością drewna. Wybór polimeru również ma znaczenie: WPC na bazie HDPE jest generalnie bardziej hydrofobowy niż WPC na bazie polipropylenu, podczas gdy WPC na bazie PVC zapewnia najwyższą wodoodporność spośród opcji WPC bez skuwki ze względu na z natury niski współczynnik przepuszczania pary wodnej przez PVC.

Dodatki m.in środki hydrofobowe, kompatybilizatory i środki sprzęgające są włączone do preparatu, aby poprawić wiązanie pomiędzy włóknem drzewnym a matrycą z tworzywa sztucznego, zmniejszyć drogi wchłaniania wody i zwiększyć stabilność wymiarową w warunkach cykli wilgoci.

Bariera powłoki współwytłaczanej

Współwytłaczana powłoka polimerowa działa poprzez tworzenie ciągłej, nieprzerwanej bariery fizycznej pomiędzy środowiskiem zewnętrznym a rdzeniem zawierającym drewno. W przeciwieństwie do powłoki nakładanej później, skorupa współwytłaczana jest chemicznie związany z rdzeniem podczas produkcji i nie może się rozwarstwiać, łuszczyć ani ścierać w normalnych warunkach użytkowania. Materiał powłoki został wybrany ze względu na połączenie odporności na warunki atmosferyczne, promieniowanie UV, zarysowania i nieprzepuszczalność wody. Powłoki ASA (akrylonitryl-styrenowoakrylan) są szczególnie cenione w wymagających zastosowaniach, ponieważ ASA zachowuje swoje właściwości mechaniczne i stabilność koloru pod długoterminową ekspozycją na promieniowanie UV, bez kredowania i blaknięcia kolorów.

Profile z płyt pustych i litych oraz zarządzanie wodą

Deska kompozytowa jest dostępny zarówno w profilach pustych (z wewnętrznymi pustkami), jak i profilach z litej płyty. Z punktu widzenia gospodarki wodnej:

• Solidne deski nie mają wewnętrznych wgłębień, w których mogłaby gromadzić się woda w przypadku naruszenia powierzchni przez łączniki lub nacięcia. Są cięższe, ale zapewniają bardziej niezawodne odprowadzanie wilgoci w zastosowaniach o dużym narażeniu na wodę.
• Puste deski są lżejsze i zużywają mniej materiału, ale ich wewnętrzne komory mogą zatrzymywać wodę przedostającą się przez obcięte końce lub otwory na elementy mocujące – szczególnie w przypadku profili bez zaślepek. W przypadku płyt pustych współwytłaczanych uszczelniona powłoka zewnętrzna zapobiega przedostawaniu się wody do komór wewnętrznych, a odpowiednio uszczelnione zaślepki końcowe eliminują podatność na uszkodzenia końcówek ciętych.

Punkty wrażliwe: miejsca, w których woda może przedostać się do tarasu kompozytowego

Nawet najbardziej wodoodporny taras kompozytowy ma wrażliwe punkty, do których może przedostać się wilgoć, jeśli nie są przestrzegane odpowiednie praktyki montażu. Znajomość tych punktów i sposobów ich rozwiązania jest niezbędna dla długoterminowego działania talii:

Najważniejszą praktyką instalacyjną mającą na celu maksymalizację wodoodporności jest uszczelnienie wszystkich obciętych końcówek zaraz po przycięciu. Producenci zazwyczaj dostarczają w tym celu uszczelniacz końcowy w odpowiednim kolorze lub zatrzaskowe zaślepki. Zaniedbanie uszczelnienia końców jest najczęstszą przyczyną przedwczesnych problemów z działaniem wilgoci w dobrze zamontowanych tarasach kompozytowych.

Deski kompozytowe do zastosowań o wysokiej wilgotności: otoczenie basenów, doki i obszary mokre

Wodoodporność tarasów kompozytowych sprawia, że są one popularnym wyborem w przypadku najbardziej wymagających zastosowań w wilgotnym środowisku. Oto jak różne typy złożone radzą sobie w każdym kontekście:

Otoczenie basenu

Otaczanie basenów podlega ciągłym cyklom zwilżania i suszenia, rozpryskom chlorowanej wody i dużemu ruchowi pieszych z powodu mokrych stóp. Do tarasów basenowych, Zdecydowanie zaleca się współwytłaczane deski kompozytowe . Uszczelniona powierzchnia jest odporna na wchłanianie chloru i środków chemicznych z basenu, szybko schnie i nie powoduje śliskości powierzchni, jak w przypadku niektórych materiałów podatnych na glony. Poszukaj desek kompozytowych z szczotkowana lub rowkowana tekstura powierzchni aby zapewnić antypoślizgowość, gdy są mokre — kompozyty o gładkiej powierzchni mogą stać się śliskie, gdy są mokre, co stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa wokół basenów. Ocena powierzchni antypoślizgowej co najmniej R11 (odporność na poślizg na mokrej nawierzchni) według DIN 51130 są zalecane do obwodów basenów.

Doki morskie i promenady

Zastosowania w dokach i nabrzeżach narażają tarasy na działanie mgły solnej, stojącej wody, rozprysków fal, a w strefach pływów – okresowego zanurzenia. Deski tarasowe współwytłaczane sprawdzają się dobrze w takich warunkach, ponieważ ich powłoka polimerowa jest odporna na wchłanianie zarówno wody słodkiej, jak i słonej. W przeciwieństwie do drewna, które szybko ulega degradacji w środowisku morskim z powodu gnicia, działalności omacnicy morskiej i powtarzającego się zwilżania, tarasy kompozytowe w środowisku morskim wymagają bez zabiegów konserwujących, corocznego olejowania i wymiany zgniłych desek . Rama pomocnicza podtrzymująca deski kompozytowe do zastosowań morskich powinna być wykonana z aluminium lub stali ocynkowanej ogniowo, ponieważ drewniane ramy pomocnicze pozostają podatne na uszkodzenia nawet wtedy, gdy na powierzchni pokładu zastosowano deski kompozytowe.

Balkony i tarasy na dachach

Balkony i tarasy na dachach stanowią szczególne wyzwanie: woda musi spływać z powierzchni tarasu i konstrukcji budynku znajdującej się poniżej. Oznacza to wodoodporność tarasów kompozytowych woda, która wyląduje na powierzchni pokładu, zamiast zostać wchłonięta, spływa , co zmniejsza obciążenie wilgocią wodoodpornej membrany pod tarasem. Prawidłowy montaż wymaga zachowania odstępów pomiędzy deskami ( zazwyczaj 5–8 mm ), aby umożliwić odpływ wody, a taras należy montować z lekkim spadkiem w kierunku punktów odpływowych. Deski kompozytowe nie wymagają skomplikowanych cykli uszczelniania powierzchni i ponownej obróbki, jakich wymagają drewniane tarasy balkonowe, co znacznie zmniejsza długoterminowe koszty konserwacji dla zarządców budynków.

Restauracje komercyjne, place i porty

Zastosowania komercyjne narażają tarasy na intensywny ruch pieszy, częste czyszczenie strumieniem wody oraz rozlanie żywności, napojów i środków czyszczących. Odporna na plamy i wodoodporna powierzchnia tarasów z współwytłaczanego kompozytu wytrzymuje mycie pod ciśnieniem bez degradacji powierzchni — to kluczowa zaleta w porównaniu z drewnem, które może zostać uszkodzone w wyniku czyszczenia pod wysokim ciśnieniem. The brak ryzyka odłamków ma również znaczenie komercyjne: tarasy kompozytowe nie stwarzają ryzyka odprysków powierzchniowych, jakie stwarzają tarasy ze starego drewna, co zmniejsza odpowiedzialność w środowiskach publicznych i hotelarskich.

Odporność na promieniowanie UV i stabilność koloru w wilgotnych i słonecznych warunkach

Wodoodporność i odporność na promieniowanie UV są ściśle powiązane z wydajnością tarasów zewnętrznych, ponieważ środowiska o dużym nasyceniu wodą (baseny, wybrzeża, klimat tropikalny) również charakteryzują się dużą intensywnością promieniowania UV. Zachowanie tarasów kompozytowych pod wpływem połączonego promieniowania UV i wilgoci jest krytycznym wskaźnikiem długoterminowej jakości.

Wysokiej jakości deska kompozytowa zawiera Stabilizatory UV — zazwyczaj HALS (stabilizatory światła z aminami przestrzennymi) i pochłaniacze UV — w całej płycie lub, w płytach współwytłaczanych, skoncentrowany w powłoce zewnętrznej, gdzie występuje narażenie na promieniowanie UV. Stabilizatory te zapobiegają fotodegradacji, która powoduje blaknięcie, kredowanie i kruchość niestabilizowanych polimerów. Przyspieszone testy starzenia wg ASTM G154 (ekspozycja na promieniowanie UV) and ASTM D6662 (norma dotycząca tarasów kompozytowych) służą do sprawdzenia zachowania koloru po symulowanych latach ekspozycji na zewnątrz.

Kolor wysokiej jakości tarasów kompozytowych też jest taki zintegrowany na całym przekroju płyty (przez kolor) lub, w przypadku płyt współwytłaczanych, wbudowanych w powłokę zewnętrzną. Płyty barwione w masie wykazują minimalne widoczne blaknięcie nawet w przypadku zarysowania powierzchni, ponieważ kolor jest jednolity na wszystkich głębokościach. Płyty barwione powierzchniowo mogą wykazywać nieco jaśniejsze odcienie w miejscach zarysowań, dlatego też odporność na zarysowania jest ważnym czynnikiem drugorzędnym przy ocenie stabilności koloru w zastosowaniach o dużym natężeniu ruchu.

Należy spodziewać się, że kolor tarasu kompozytowego będzie początkowo jaśniejszy niż wcześniej 8–16 tygodni ekspozycji na zewnątrz w miarę starzenia się olejów powierzchniowych — jest to normalne, a kolor stabilizuje się. Produkty niezawierające formaldehydu i nie zawierające w procesie produkcji klejów chemicznych, spełniające wymogi Normy emisji E0 , po zainstalowaniu nie występują żadne ciągłe problemy związane z odgazowywaniem.

Wymagania dotyczące konserwacji: Jak wodoodporność zmniejsza koszty utrzymania

Jedną z najbardziej praktycznych zalet wodoodporności tarasów kompozytowych jest radykalne zmniejszenie wymagań konserwacyjnych w porównaniu z drewnem. Poniższa tabela ilustruje różnice w konserwacji:

Oszczędności w utrzymaniu wynoszące ponad a Żywotność tarasu 25 lat może być znaczny. Deski tarasowe wymagające corocznego olejowania, których koszt wynosi 3–5 USD za metr kwadratowy na jedno zastosowanie, powodują kumulację kosztów konserwacji w wysokości 75–125 USD za metr kwadratowy w ciągu 25 lat — często przekraczających pierwotny koszt montażu. Podstawowym wymogiem konserwacji tarasów kompozytowych jest okresowe czyszczenie wodą z mydłem, co sprawia, że ​​ich rzeczywisty koszt w całym okresie eksploatacji jest znacznie niższy, niż mogłaby sugerować wyższa cena początkowa.

Wybór odpowiedniego tarasu kompozytowego w zależności od poziomu narażenia na wodę

Dopasowanie taras kompozytowy specyfikacji do rzeczywistego narażenia aplikacji na działanie wody pozwala uniknąć zarówno zaniżenia specyfikacji (prowadzącej do przedwczesnych problemów z wydajnością), jak i zawyżenia specyfikacji (płacenie za poziomy wydajności, które nie są potrzebne). Skorzystaj z poniższego poradnika:

Certyfikaty środowiskowe: materiały pochodzące z recyklingu i zrównoważona wydajność

Wodoodporność tarasów kompozytowych również bezpośrednio wpływa na ich walory ekologiczne. Materiał, który nie wchłania wody, nie gnije, nie potrzebuje chemicznych środków konserwujących do utrzymania właściwości użytkowych i nie wymaga wymiany tak często, jak nieobrobione drewno. To przekłada się na:

• Wyprodukowane z materiałów pochodzących z recyklingu: Wysokiej jakości kompozytowe deski tarasowe wykorzystują przetworzone włókna drzewne (trociny, wióry, pozostałości rolnicze) i polimery termoplastyczne pochodzące z recyklingu (pokonsumencki HDPE z butelek i opakowań). Stosowanie surowców pochodzących z recyklingu zmniejsza zapotrzebowanie na drewno pierwotne i produkcję tworzyw sztucznych, zmniejszając ślad węglowy produktu.
• Bez chemicznych konserwantów: W przeciwieństwie do drewna impregnowanego ciśnieniowo, które zawiera środki konserwujące na bazie miedzi, które mogą przedostawać się do gleby i wody w pobliżu tarasów, tarasy kompozytowe nie wymagają chemicznej konserwacji i nie stwarzają ryzyka przedostawania się substancji chemicznych do otoczenia – jest to ważne w przypadku tarasów w pobliżu zbiorników wodnych, ogrodów i placów zabaw dla dzieci.
• Norma emisji formaldehydu E0: Deski kompozytowe spełniające normę emisji E0 nie zawierają mierzalnych gazów odlotowych formaldehydu, dzięki czemu są bezpieczne dla zamkniętych przestrzeni zewnętrznych, takich jak zadaszone tarasy, pergole i strefy przejściowe wewnątrz i na zewnątrz.
• Długa żywotność zmniejsza przepustowość materiału: Pokład kompozytowy z Żywotność 25–30 lat przy minimalnej konserwacji zastępuje 2–3 cykle tarasów drewnianych o niższej jakości w tym samym okresie, z których każdy wymaga wycinki, obróbki, obróbki chemicznej, montażu i utylizacji. Całkowite zużycie zasobów przez cały okres użytkowania talii znacznie faworyzuje kompozyt.